Σύνδρομο της άδειας φωλιάς: Πώς να συνειδητοποιήσετε ότι τα παιδιά φεύγουν από το σπίτι
![σύνδρομο της άδειας φωλιάς](https://www.iatropedia.gr/wp-content/uploads/2024/09/iStock-547129446-666x399.jpg)
Το σύνδρομο της άδειας φωλιάς είναι τα συναισθήματα που νιώθουν οι γονείς όταν τα παιδιά τους φεύγουν από το σπίτι της οικογένειας και ξεκινούν την δική τους ενήλικη ζωή.
Δεν είναι ένα ζήτημα ψυχικής υγείας που χρήζει διάγνωσης, ωστόσο είναι ένα πολύ συχνό φαινόμενο. Η συναισθηματική διαταραχή που βιώνουν οι γονείς μπορεί να προκαλέσουν μεγαλύτερα προβλήματα ψυχικής υγείας, ακόμα και συμπτώματα στο σώμα μας.
Ένα μεγάλο μέρος της ταυτότητας κάποιου καθορίζεται συχνά από τον ρόλο του ως γονέα. Και ξαφνικά, ο ρόλος αυτός περιορίζεται και η μητέρα ή ο πατέρας περνάει μια «υπαρξιακή κρίση», καθώς αλλάζουν σχεδόν όλα στην καθημερινότητά του.
Σε αυτήν την μεταβατική περίοδο που το παιδί φεύγει από το σπίτι, συνήθως οι γονείς έχουν ένα αίσθημα απώλειας και θλίψης. Αισθάνονται περισσότερο άγχος, μοναξιά, απόρριψη, ακόμη και φόβο και αδυναμία.
Τα συναισθήματα αυτά είναι πιο έντονα για κάποιους ανθρώπους, όπως για γυναίκες στην εμμηνόπαυση, έναν γονέα που μεγαλώνει μόνος του το παιδιά (λόγω θανάτου ή διαζυγίου) και φυσικά για γονείς που έχουν μόνο ένα παιδί.
Φυσικά, δεν μεγαλώνει κάθε παιδί και φεύγει από το σπίτι με τον ίδιο τρόπο, την ίδια ώρα ή για τους ίδιους λόγους. Όπως και να συμβεί όμως, πρέπει να είστε προετοιμασμένοι και να παραμείνετε ψύχραιμοι.
Πώς να αντιμετωπίσετε το σύνδρομο άδειας φωλιάς
Αποδεχτείτε το και προετοιμαστείτε
Η άρνηση μπορεί να είναι εξαιρετικά εύκολη. Αλλά το να αποφύγετε να δεχτείτε το αναπόφευκτο θα σας το κάνω ακόμη πιο δύσκολο.
Το να το αποδεχτείτε δεν θα το κάνει ξαφνικά εύκολο, αλλά τουλάχιστον θα είστε προετοιμασμένη για το τι θα ακολουθήσει και θα μπορείτε να το αντιμετωπίσετε καλύτερα.
Υπενθυμίστε στον εαυτό σας ότι, ακόμη και αν το παιδί φεύγει από το σπίτι, παραμένετε ο γονιός του. Το παιδί σας μπορεί να μεγαλώνει, αλλά εξακολουθεί να σας χρειάζεται, απλώς με διαφορετικό τρόπο.
Μην κρύβετε τα συναισθήματά σας
Το να προσποιείσαι ότι δεν είσαι στεναχωρημένος μπορεί να κάνει το σύνδρομο της άδειας φωλιάς ακόμα πιο δύσκολο, καθώς θα πρέπει να αντιμετωπίσεις όλα τα άσχημα συναισθήματα μόνος σου.
Μιλήστε ανοιχτά με το παιδί σας, ακόμη και με άλλα μέλη της οικογένειά σας. Εκφράστε τη στεναχώρια σας, το πόσο θα σας λείψει, χωρίς να ντρέπεστε.
Φυσικά, μπορείτε να επικοινωνήσετε και με άλλους γονείς που ήδη το έχουν περάσει και θα σας καταλάβουν.
Βλέποντας ανθρώπους που έχουν περάσει παρόμοια κατάσταση, μπορεί να συνειδητοποιήσετε πιο εύκολα πως πρόκειται για ένα μεταβατικό στάδιο και μια νέα φάση της ζωής σας.
Χαρείτε για όλα όσα έχετε καταφέρει
Η διαδικασία μετακίνησης ενός παιδιού από το σπίτι είναι γεμάτο δουλειές και υποχρεώσεις. Ανάμεσα σε όλα αυτά που έχετε να κάνετε (μετακομίσεις, καθάρισμα κλπ), μπορεί να ξεχάσετε τι συμβολίζει στην πραγματικότητα το σύνδρομο της άδειας φωλιάς.
Αυτό που είναι σημαντικό και δεν πρέπει να ξεχάσετε, είναι ότι το παιδί σας μεγάλωσε σωστά και είναι πλέον έτοιμο και ανεξάρτητο, με τα εφόδια που του δώσατε, να ξεκινήσει τη ζωή του.
Αναγνωρίστε τα επιτεύγματά σας! Σίγουρα είναι μια σημαντική νίκη για την ίδια την προσωπικότητα των παιδιών, ωστόσο σε αυτό παίξατε τον μεγαλύτερο ρόλο.
Ξεκινήστε ή δημιουργήστε κάτι καινούργιο!
Η φωλιά σας δεν είναι άδεια… ήρθε η ώρα να την ανακαινίσετε ή να την γεμίσετε!
Μπορείτε είτε να κάνετε μια αλλαγή στο σπίτι σας, είτε να ξεκινήσετε μια καινούργια δραστηριότητα.
Και τα δύο θα σας βοηθήσουν να απασχοληθείτε με κάτι και να ξεχαστείτε.
Το να βρίσκεις ουσιαστικές δραστηριότητες για να κάνεις στον ελεύθερο χρόνο σου είναι ένας πραγματικά σημαντικός τρόπος για να ανταπεξέλθεις σε μια εποχή αβεβαιότητας και μετάβασης.
Αν και αυτή είναι μια συναρπαστική νέα αρχή για το παιδί σας, μπορεί να είναι μια συναρπαστική στιγμή και για εσάς.
Μην ενοχοποιείς το παιδί σου
Η επικοινωνία είναι το κλειδί. Αλλά είναι επίσης σημαντικό να προσέχετε τι επικοινωνείτε στο παιδί σας και πώς το κάνετε. Εξάλλου, έχουν να αντιμετωπίσουν και τα δικά τους συναισθήματα. Ασχολούνται με το δικό τους άγχος, στρες και φόβο, καθώς μην ξεχνάτε ότι και για τα παιδιά είναι μια τεράστια αλλαγή.
Πρέπει να είστε πολύ προσεκτικοί, ώστε να μην αισθάνονται ότι κουβαλούν το βάρος της θλίψης των γονιών τους, ή ότι είναι υπαίτιοι για κάτι άσχημο.